Το Two Prosecutors ξεκινά στην ΕΣΣΔ του 1937, όπου ο νεαρός εισαγγελέας Κορνέφ λαμβάνει μια επιστολή γραμμένη με αίμα από έναν κρατουμένο, θύμα της διαφθοράς της NKVD.
Ο σκηνοθέτης Sergei Loznitsa χτίζει ένα κλειστοφοβικό σύμπαν όπου το δίκαιο συναντά τους μηχανισμούς της εξουσίας, με την πορεία του Κορνέφ αποκαλύπτει πως η αθωότητα μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Οι σκηνές του, σκληρά απλές και παρατεταμένες, μας ωθούν να νιώσουμε την αδράνεια του συστήματος όσο και τη μοναξιά ενός ανθρώπου που αρνείται να συμβιβαστεί.
Αφαιρετική μουσική, αποχρωματισμένη φωτογραφία και το σκηνικό της ΕΣΣΔ είναι ό,τι χρειάζεται για να μεταφερθούμε ασφυκτικά στον κόσμο της. Οι ερμηνείες, ιδιαίτερα του Aleksandr Kuznetsov στον ρόλο του Κορνέφ, πείθουν ως εικόνα και φωνή ενός συστήματος που δεν σου αφήνει περιθώρια για ελπίδα.
Παράλληλα, όμως, το γεγονός ότι η αφήγηση κινείται με τόσο μελετημένο και αργό ρυθμό λειτουργεί διττά: από τη μία ενισχύει την καταθλιπτική διάσταση της ιστορίας, από την άλλη, μπορεί να κουράσει θεατές που αναζητούν πιο «δραστήρια» κινηματογραφική εμπειρία.
Συνολικά, πρόκειται για ένα έργο που αξίζει για την ακρίβεια και τη συνέπειά του. Δεν είναι άνετο ή εύκολο, αλλά είναι ουσιαστικό (και κρύβει και ένα φινάλε που βρήκα ιδανικό).
