To Palestine 36 ξεκινά στην Παλαιστίνη του 1936, σε μια περίοδο που η βρετανική αποικιοκρατία βρίσκεται σε κρίση και οι κάτοικοι των χωριών αντιδρούν δυναμικά. Εδώ ο νεαρός Γιουσούφ μετακινείται ανάμεσα στο χωριό του και στην ταραχώδη Ιερουσαλήμ, υποψιασμένος πως κάτι πρόκειται να αλλάξει. Η σκηνοθέτις Annemarie Jacir κατορθώνει να συνδυάσει το προσωπικό με το συλλογικό: η πορεία του Γιουσούφ γίνεται καθρέφτης για μια ευρύτερη αναταραχή που θα επηρεάσει ολόκληρη τη μελλοντική ιστορία.
Στη συνέχεια, η ταινία λάμπει με τις αρετές της: η αισθητική είναι πλούσια, η φωτογραφία εξαιρετική, ενώ ενδιαφέρον έχουν η συνύπαρξη χωριού και πόλης, παράδοσης και σύγκρουσης. Παράλληλα προσφέρεται πληθώρα επιχρωματισμένου -ίσως αναιτίως- αρχειακού υλικού, που έχει το δικό της ιστορικό ενδιαφέρον.
Όμως, το Palestine 36 δεν είναι χωρίς «αν» και «ίσως». Το ensemble cast που διαθέτει και ο αριθμός των χαρακτήρων που ξεδιπλώνονται παράλληλα «μπουκώνουν» την αφήγηση και αφήνουν μια αίσθηση ιδιαίτερα φορτωμένη.
Παρόλα αυτά, η φετινή πρόταση της Παλαιστίνης για τα επερχόμενα Όσκαρ, προσφέρει σημαντική κινηματογραφική και ιστορική εμπειρία. Είναι ένας δυνατός και ώριμος σταθμός στον σύγχρονο πολιτικό κινηματογράφο, που στέκεται ως μαρτυρία και ως αισθητικό έργο.
